Vanaf het prilste begin was het mannelijk lichaam het hoofdonderwerp in Hartmann Grebs werk en daarmee een grondige analyse van onze emoties, wensen en angsten, het grote, centrale thema van de liefde  met al haar ambivalente aspecten.

Regelmatig zinspelen deze recente plastieken op bekende mythen en sprookjes. Met veel gevoel voor humor en zonder angst voor overdrijving zijn deze motieven, figuren en symbolen op een nieuwe en ongewone manier getoonzet.

Kijkend naar deze sculpturen voel je je diep begaan met de emotie die ze uitdrukken, terwijl je tegelijkertijd hun dwaasheid aanvoelt die voortkomt uit hun zeer overdreven toonzetting. Vooral dit zachtaardige gevoel voor humor geeft deze figuren  een diep menselijk en vertrouwd karakter.

Is het niet menselijk door ons gevoel voor humor – het vermogen om onszelf te lachen –de scherpe kantjes van onze dagelijkse conflicten weg te nemen?

Met veel verbeeldingskracht en aandacht voor het detail zijn de glazen plastieken getooid met uiteenlopende materialen als papier, kralen, draad, hout, blik, textiel, runderhaar en andere.